Casper, 12 juni 2010
Nederland , Hilaard 17°

Inhaalslag: Jeju eiland en andere vette plaatsen

Anjong trouwe fans!

Ik ben inmiddels alweer een week in Nederland, maar m'n weblog houdt tot nu toe ongeveer halverwege m'n Koreaanse avontuur op.
Dat kan dus maar één ding betekenen: een flinke inhaalslag!

Ik was geëindigd bij m'n laatste avonturen op de eerste boerderij, die van mr Choi. Ook daarna heb ik beslist niet stilgezeten, want ik heb de tweede helft van mijn verblijf in Korea maar liefst op 5 verschillende plaatsen onderdak gevonden!
Toen ik vertrok bij mr Choi ben ik naar Sangju gegaan. Naar Famer Lee's House.
Dit was zonder meer de plaats waar ik het beste het traditionele Koreaanse boerenleven kon beleven. Ook was dit de enige boerderij die voor de volle 100% biologisch is.
De boerderij ligt namelijk ergens in een afgelegen bergvallei tussen allemaal andere boerderijen. Kraanwater wordt met een elektrische pomp bij de boerderij zelf, rechtstreeks uit een ondergrondse waterbron gepompt en is wonder boven wonder toch schoon genoeg om te drinken! Zowel het water als het huis worden verwarmd met houtvuur.
Slapen gebeurt hier ook nog gewoon op traditionele Koreaanse wijze: op de grond.
De boeren in de vallei leven erg nauw samen en helpen elkaar regelmatig. Farmer Lee was zo'n beetje de helft van z'n tijd bezig met het helpen van andere boeren ook ik heb daar voor andere boeren gewerkt. Maar, zo zei hij, die hulp kon hij later weer terug verwachten.
Als je dit zo leest, zul je je bij die Farmer Lee en zijn vrouw wel een heel oud, Koreaans echtpaar voorstellen. Het wonderlijke is echter dat het hier gaat om een jong stel met een dochter van twee, die slechts een paar jaar geleden van Seoul naar Sangju zijn verhuisd. Beiden hebben ze een universitaire opleiding afgerond, maar na een tijdje met een hoop geld in de drukke stad geleefd te hebben, besloten ze dat dat toch niet het leven was dat ze wilden. Ze zijn toen dus naar het platteland verhuisd en hebben nu nog maar een kwart van het inkomen dat ze eerst hadden. Maar ze leven veel gelukkiger. Ookal is het werk op het platteland fysiek veel zwaarder.
Hun dochtertje, Youngin, is trouwens ook echt een geval apart. Vanaf het eerste moment dat ze mij zag was ze namelijk doodsbang voor me. Ik hoefde maar in de buurt te komen of ze rende zo snel mogelijk bij me vandaan. Dat heeft zo'n 4, 5 dagen geduurd, toen was de omslag en was je juist blij als ze me zag. Helaas ging ik er na 7 dagen alweer vandoor.
Maar het waren wel 7 prachtige dagen waarin ik het échte traditionele Koreaanse boeren leven heb beleefd met heerlijk traditioneel eten.
Op naar de volgende boerderij: vlakbij Jinbu in het noorden van Zuid-Korea.
Toen ik vertrok uit Nederland was ik van plan om 3 weken in Jinbu te blijven. Maar op de eerste boerderij waar ik was kreeg ik van verschillende Koreanen te horen dat ik eigenlijk toch ook echt naar Jeju eiland moest. Een eiland in het zuiden van Zuid Korea. Omdat elke Koreaan die ik tegenkwam zo enthousiast over Jeju eiland was, besloot ik m'n plannen te wijzigen. 'T bleek een helse klus om een vliegticket naar Jeju eiland te boeken, door sites die of enkel in het Koreaans waren of gewoon niet goed werkten. Na na een hele dag gedonder (m'n creditcard werkte ook nog es tegen) heb ik uiteindelijk via vliegtickets.nl een retourtje Jeju kunnen boeken. Wat dus inhield dat ik 12 dagen in Jinbu zou blijven en dan vervolgens 10 dagen op Jeju eiland.
Wat een geluk!!! Jinbu was namelijk de saaiste plaats waar ik ben geweest gedurende mijn hele reis, terwijl Jeju eiland zondermeer de absolute nr. 1 is!!!
Laat ik beginnen bij Jinbu. Hier was het vreemd genoeg geen boerderij waar ik terecht kwam, maar een pension. Bij het pension was een grote tuin waar zo nu en dan hulp nodig was en ook moest ik af en toe helpen met het schoonmaken van het pension. Opzich lag het pension wel mooi, maar in de directe omgeving was niet veel te doen. Om wat leuks te beleven moest je dus wat verder weggaan. Maar dat was nu juist het probleem: ik zal beslist niet zeggen dat ik erg veel heb moeten werken daar, maar het was vaak niet duidelijk wanneer er nou precies van mij verwacht werd dat ik hielp. Vaak zei Nandida (de host) dat ze me wel riep als ik nodig was. Waardoor ik dus de hele dag als een ware "stand-by" moest zijn en bij het huis moest blijven. Ik had daar trouwens wel de gelegenheid om eindelijk weer eens een verslag te schijven (zie vorig verslag). Ook wel eens handig, maar ik ben blij dat ik daar niet drie weken gebleven ben.
Tot overmaat van mazzel bleven er van die 12 dagen in Jinbu ook nog maar eens 8 over, omdat een vriend van Nandida, ene mr Yang in Yongin, hulp nodig had bij het opknappen van een pand tot koffiehuis. En omdat Yongin redelijk dicht bij het vliegveld naar Jeju ligt was ik de uitverkorene om daar naartoe te gaan. Nou, ik kan je zeggen: ik heb me daar prima vermaakt!
Ik kwam daar namelijk op een hele aparte, maar ongelofelijk vette plaats terecht. Dit was eens een prachtige gelegenheid om kennis te maken met het leven van de moderne Koreaan.
'T bleek namelijk dat die mr Yang z'n eigen koffiehuis heeft ontworpen en 't nu ook zo aan het inrichten is. En 't ziet d'r ongelofelijk mooi en luxe uit!
Hij had mijn hulp nodig om het één en ander schoon te maken en te verven. Maar eerst liet hij me elke ochtend goed uitslapen en als ik 2 uurtjes per dag de handen uit de mouwen stak was ie alweer meer dan tevreden.
Maar nu komt het: bij dat koffiehuis is een groot terrein waar ook een hotel-style kamer op staat. Wat wil het geval: die kamer had ik gedurende mijn verblijf tot mijn beschikking! Oftewel: ik had daar mijn eigen kamer, met eigen badkamer, enorme HD-tv, tweepersoonsbed en zelfs koelkast vol met bier, sojadrink en Koreaanse perensap! Ook staan daar over het hele terrein op strategische plaatsen koffieautomaten waar ik onbeperkt gratis koffie uit kon halen. En alsof dat nog niet genoeg was gaf mr Yang me voor die tijd ook nog eens een eigen Koreaanse mobiele telefoon!
Verder hadden we daar elke ochtend ontbijt bij de Koreaanse "McDonalde" en gingen we voor lunch en diner elke dag naar 't restaurant van de zus van mr Yang, waar regelmatig een lekker varkensschnitzeltje klaarstond! (met rijst en kimchi natuurlijk )
De mensen zijn daar (zoals wel vaker in Korea ) echt heel vriendelijk!
Ook hebben ze daar een hele lieve rottweiler (ja, dat kan dus blijkbaar...) genaamd Kanto. En telkens als mr Yang trompet speelt begint Kanto luidkeels te janken. Dus je snapt t al: mr Yang vind dat prachtig en heeft zelfs een trompet bij z'n hondenhok hangen! De smiecht... Trompet spelen en drummen dat kan ie wel trouwens, die mr Yang.
De tijd vloog ook daar werkelijk voorbij en voor ik het wist zat ik alweer op Jeju eiland. Waar ook zeker niet onaangenaam was!
Op Jeju eiland kwam ik namelijk bij een heel vriendelijk en warm gezin terecht. Doordat dat gezin sinaasappels verbouwt, die in de winter geoogst moeten worden, was het voor hun nu laagseizoen. Ondanks dat was ik van harte welkom en ik voelde me daar gelijk thuis. En daarbij kon Misuk ook nog een heerlijk koken, waarbij ze allerlei ingrediënten gebruikte die rechtstreeks van Jeju eiland zelf kwamen, zoals rauwe visjes en paardevlees.
Van de 10 dagen dat ik op Jeju-eiland was hoefde ik maar 2 volle dagen te werken. Dat werk bestond uit compost in kratten scheppen. 'T was simpel maar lekker zwaar werk en heerlijk in de buitenlucht met prachtig weer. En telkens hamerde Misuk en haar man erop dat ik het rustig aan moest doen. Aan 't eind van die dagen was ik moe maar voldaan. Ook was er genoeg afleiding tijdens het scheppen, want bij elke schep was het weer een verrassing wat voor beesten er uit de compostbult tevoorschijn zouden komen. De meest opmerkelijke beesten waren toch wel enorme larven (die ik trouwens moest verzamelen zodat grootmoeder ze kon bereiden...), enorme, plastic uitziende kevers en kleine slangetjes.
De andere 8 dagen op Jeju eiland hoefde ik me ook zeker niet te vervelen. De natuur is daar namelijk overweldigend! Verreweg die mooiste natuur die je in Korea kunt vinden. Drie gebieden op Jeju eiland zijn dan ook niet voor niets door Unesco aangewezen als "Natural World Heritage". Ik heb ze alle drie bezocht: Mt. Halla (de hoogste berg van Zuid-Korea en ik ben tot de top geklauterd ), Seongsan Ilchulbung (een lava tuff cone) en Manjanggul grot (de langste lavagrot ter wereld). Alle drie waren ze echt prachtig! De rest van het eiland ook trouwens.
Als ik op pad ging op Jeju eiland was dat trouwens lang niet altijd in m'n eentje. Misuk en haar man hebben namelijk twee zoons: Dongbam en Donghan van 14 en 13, Koreaanse leeftijd. In Korea ben je namelijk 1 als je geboren wordt en vervolgens wordt iedereen een jaar ouder op 1 januari. Maar goed, met die jongens kon ik het dus erg goed vinden en vaak zaten we tot laat op de avond samen te kaarten. Als ze vrij van school waren gingen ze dus vaak met me mee als gids op dit prachtige eiland.
Op de dagen dat ik wel in m'n eentje op pad ging gaf Misuk me haar mobieltje mee zodat ik haar kon bellen als ik opgepikt wilde worden. Ja de vriendelijkheid en gastvrijheid van deze mensen was echt ongekend! Ik had hier graag nog veel langer willen blijven, ook om de rest van Jeju eiland te zien! (ik heb alleen het midden, Oosten en Zuiden kunnen verkennen)
Kortom: deze 10 dagen, waren echt de 10 dagen van m'n leven en mocht ik nog eens terug kunnen gaan naar Zuid-Korea, dan sla ik zeker Jeju eiland niet over!
Maar helaas, 30 mei moest ik Jeju eiland alweer verlaten. Op naar m'n Koreaanse vrienden uit de USA! Het was erg goed om ze weer terug te zien en vaak had ik gelijk weer een klik met ze. Ik ben in totaal 6 dagen in Seoul gebleven en heb in die tijd zo'n beetje alle hoogtepunten van de stad wel kunnen zien. Ik heb het daar erg naar m'n zin gehad door het weerzien met m'n vrienden. Maar ik moet eerlijk zeggen, voor mij is Seoul niet het échte Korea. Je vindt er veel van de Westerse cultuur en mensen terug en er staan een hele hoop enorme moderne gebouwen en gewoonweg téveel mensen op één klein lappie grond. Ik voel me in ieder geval veel meer thuis op het platteland waar je nog de échte Koreaanse cultuur mee kunt maken.
Wat wel erg bijzonder was tijdens mijn verblijf in Seoul, was toen Seungwook (één van mijn Koreaanse vrienden uit de VS) mij een rondleiding gaf door zijn enorme universiteit (daarvan zijn er 40 alleen al in Seoul). Hij stelde mij daar namelijk voor aan iemand die internationale contacten onderhoud voor de universiteit. Maar dit was de eerste keer dat hij een Nederlander ontmoette. Hij was erg blij om mij te ontmoeten en vroeg honderduit over mij, Nederland en het Nederlandse onderwijssysteem. Vervolgens vroeg hij Seungwook over we over een tijdje terug konden komen zodat hij een gift voor kon bereiden. Toen we terugkwamen bleek dat hij een bestekset met de naam van de universiteit op elke lepel en eetstokje voor me geregeld had. Dat is wel een heel bijzonder souvenir...
Verder heb ik nog de Namsan toren, paleizen en winkelstraten bezocht in Seoul. Wat me wel opviel is dat ik ondanks alle drukte in Seoul me toch overal erg veilig voelde. Maar echt thuis zal ik me er nooit voelen.

En toen was het alweer 4 juni, had ik er alweer 9 weken in Korea opzitten en was het alweer tijd om met een gevoel van weemoed in het vliegtuig te stappen. Siyong (een andere Koreaanse vriend die ik in de VS had ontmoet) bracht me naar het vliegveld. Siyong heeft een hele hoop gedaan voor me trouwens tijdens mijn verblijf in Korea. Hij pikte me op van het vliegveld toen ik aankwam, regelde voor 4 van de 5 nachten in Seoul een slaapplaats voor me en heeft me een hoop van zijn universiteit en de stad laten zien. En nu bracht ie me dus ook nog weg naar het vliegveld. En dat alles ondanks de colleges die hij moest volgen tussendoor. Een echt vriend!
Maar goed, ik stapte dus alweer in dat vliegtuig naar Frankfurt, waar ik een overstap zou hebben naar het vliegtuig naar Amsterdam.
Alles verliep volgens plan en uiteindlelijk landde het vliegtuig zelfs 10 minuten eerder in Amsterdam dan gepland. Waar Heit, Mem, Jacqueline en Michiel me met een spandoek op stonden te wachten. Ik had gelijk alweer "heimwee" naar Korea, vooral naar Jeju eiland en het gezin daar. Maar was ook wel weer erg blij om weer veilig, gezond en wel terug te zijn bij m'n familie!
En nu dan alweer een week terug op Nederlandse bodem. M'n tussenjaar zit er alweer bijna op en maandag ga ik weer aan de slag bij de McDonald's in Goutum. Ook ben ik alweer volop voorbereidingen aan het treffen voor mij biologiestudie in Wageningen die begin september dit jaar van start zal gaan.
Ookal mis ik Korea dus wel, ik hoef me hier dus ook zeker niet te vervelen en ik verheug me d'r ook wel weer op om me vanaf september helemaal in het studentenleven te kunnen storten.
En wie weet zit er over een tijdje wel weer een uitwisselingsproject met een ander land in....

Zo, dit was dan voorlopig m'n laaste reisverslag. Om een lang verhaal heel kort te maken: ik heb me uitstekend vermaakt daaro in Zuid-Korea en hoop zeker nog meer van de wereld te zien!

Anjonhigaseo!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl